fade (เฟด) = (สี) เลือน , (สี) ตก , จางลง , อ่อนลง , หายไป , ค่อยๆ ตาย , (ภาพ) ค่อยๆ ปรากฏขึ้นหรือหายไป
ทุกๆ วันนี้ฉันเห็นคนที่ฉันรักและห่วงใยใน $MO-CL
พากัน fade ตัวเองจากสิ่งต่างๆ
ไม่ว่าจะเป็นสิ่งที่เขารักหรือไม่ก็ตาม
การที่เราไม่จำเป็นต้องอดทนในเรื่องที่เรารับไม่ไหว
มันดูเหมือนเป็นทางออกที่ดีที่สุดของเรา
แล้วการ fade มันคืออะไรละ
โดยคนหมู่มากแล้วมักจะนำการ walk-out มาเป็นส่วนหนึ่งของการ fade
ทุกคนมักจะคิดว่า เมื่อเราไม่สามารถรับสิ่งนั้นๆ หรือ เรื่องนั้นๆ
หรือ บุคคลนั้นๆ ได้
เรามีทางเลือกที่จะเดินหนี(walk-out)สิ่งที่ได้กล่าวมาแล้ว
เพื่อเราจะได้ไม่อดทนกับเรื่องที่เราไม่จำเป็นจะต้องนำมาใส่ใจให้เกิดทุกข์
คนทุกคน คิด และ เลือก เช่นนั้น
เพราะอะไร??
ทำไมต้องหนี??
หนีแล้วมีความสุขจริงเหรอ??
เราไม่ต้องอดทนกับเรื่องที่ทำให้เราเกิดทุกข์ไม่ว่าทางกายหรือใจ
จึงเลือกที่จะหลีกหนีมันเสีย
แล้วเราแน่ใจได้อย่างไรว่า เรามีความสุขแท้จริงกับการกระทำนั้น
สิ่งที่เราหนีมา มีทั้งสิ่งเราไม่ใส่ใจ ไม่รัก ไม่อาทร
แล้วสิ่งที่เราใส่ใจ อาทร รัก ห่วงหา ละ
เราหนีมันได้เหรอ ??
คุณเคยคิดกันไหม??
ว่าสิ่งที่คุณทำมันด้วยความเข้าใจที่ถูกต้อง
การ fade ไม่ใช่แค่ การหนีปัญหา
การ fade ไม่ใช่แค่ การเดินจาก
การ fade ไม่ใช่แค่ การไม่คิดจะอดทน
การ fade ไม่ใช่แค่ การปิดกั้นตัวเอง
การ fade ไม่ใช่ การแก้ปัญหาอย่างแท้จริง
การ fade มีหลายระดับขั้น
ขั้นแรก คุณอาจปิดตัวเองหลีกหนี
ต่อมา คุณอาจวิ่งหนี
ต่อมา คุณอาจเดินหนี
ต่อมา คุณอาจขยับตัวหนี
ต่อมา คุณอาจหันหลังหนี
ต่อมา คุณอาจหันหน้าหนี
ต่อมา คุณอาจเบือนหน้าหนี
ต่อมา คุณอาจหันใจหนี
สุดท้ายแล้ว คุณอาจไม่จำเป็นต้องหนีอีกต่อไป
การ fade อย่างมีความสุขทำได้อย่างไร
คุณเคยสงสัยบ้างไหม??
ว่า fade มาทำไม คุณกลับครุ่นคิดถึงแต่ปัญหานั้น
คุณมองไม่เห็นทางแก้ไขมืดมนหนทาง
และที่สำคัญ คุณรู้สึกทุกข์ยิ่งกว่าเดิม
การ fade ที่มาจากความเข้าใจที่ผิดจะส่งผลให้คุณเกิดทุกข์
ที่ไม่อาจจะบรรเทาได้ ถึงแม้คุณจะคิดว่า การ fade ตัวเอง
เป็นทางเลือกที่ถูกต้องและเหมาะสมกับคุณมากที่สุดแล้ว
การ fade ด้วยการอดทน ไม่ย่อท้อต่ออุปสรรค ให้เกียรติผู้อื่น
จะทำให้คุณสุขใจและมองเห็นทางแก้ปัญหา
แล้วการ fade แบบนี้ทำอย่างไรละ??
- เริ่มด้วยการอดทน
การ fade ที่ผิดจะทำให้เรากลายเป็นคนไม่สามารถอดทนต่อสิ่งได้
จนเรากลายเป็นคนที่ท้อแท้ ถอดใจง่ายๆ
บางครั้งเมื่อเกิดบางสิ่งบางอย่างที่ทำให้เรารู้สึกเสียความรู้สึก
หมดอารมณ์ ไม่พอใจ เศร้า
เราสามารถอดทนเพื่อบางสิ่งได้ไหม
สิ่งที่เรารัก สิ่งที่เราใส่ใจ สิ่งที่มีคุณค่า
เราทำได้ไหม........
- นึกถึงคุณค่าในตนเอง
การที่ย่อท้อต่ออุปสรรคทำให้เราเป็นอ่อนแอ หมดคุณค่าในการนับถือตนเอง
ภารกิจ หน้าที่ ที่มีผลกระทบต่อศักยภาพของเรา ถ้าเลือกที่จะหนีในสิ่งที่เราทำไม่ได้
หรือรับไม่ไหว แล้วเราจะได้อะไรกลับมาล่ะ??
โอกาสที่จะได้แสดงความสามารถของเราจะต้องเสียไป
โอกาสที่เราจะได้ภาคภูมิใจกับตัวเองก็หมดไป
- ให้เกียรติผู้อื่นเหมือนที่เราต้องการจากเขา
คิดถึงใจเขา ใจเรา
เรายังไม่ปฏิบัติกับเขาอย่างให้เกียรติด้วยการเดินหนี หรือ ไม่สนใจเขา
แล้วเราจะไปคาดหวังสิ่งที่ดีๆ จากเขา ต่อไปได้อย่างไร
ถึงแม้ว่าเขาไม่ได้ปฏิบัติกับเราดีเช่นกัน
แล้วทำไมเราต้องทำเลวตามเขาด้วย
สิ่งที่เราเห็นว่าไม่ดี เราก็ไม่จำเป็นจะต้องนำมันติดตัวมาทำกับผู้อื่น
สิ่งที่เรากระทำย่อส่งผลเสมอ
" เด็ดดอกไม้ดอกเดียวสะเทือนไปทั้งจักรวาล "
เมื่อครั้งก่อนที่ฉันยังคิดว่า การ fade ตัวเองจากสิ่งต่างๆ รอบตัวที่เรารับไม่ได้
ทั้งเรื่องเพื่อน การเรียน ความรัก ครอบครัว เป็นสิ่งที่ถูกต้อง
ฉันเริ่มไม่ไปเรียน
ฉันเริ่มเดินหนีไม่พูดคุยกับใครที่ฉันไม่ชอบ ฉันทนไม่ไหว
ฉันเริ่มไม่สนใจโลกภายนอก
ทุกครั้งที่จิตใจฉันนึกถึงความเป็นจริงที่เราหนีมา
ความปวดร้าวที่ทนไม่ได้ ความรู้สึกว่าตนเองไร้ค่า ตนเองไม่เหมาะสมกัยที่ใดๆในโลก
ก็พุ่งโถมเข้าใส่ฉันตลอดเวลา จนฉันคิดว่า เราไม่ควรจะอยู่ในโลกนี้เลยด้วยซ้ำ
ตัวตนของฉันหายไปแล้ว เหลือเพียงความรู้สึกไร้ค่า และเศร้า
ฉันอยากตายอยู่ทุกช่วงลมหายใจ
" ไม่อยากอยู่ที่นี่อีกแล้ว " ประโยคๆนี้วนเวียนอยู่ความคิดของฉันตลอดเวลา
ฉันได้ทดลองทำอยู่หลายครั้ง แต่เหมือนกับว่าพระเจ้ายังไม่ให้ฉันกลับไปหาท่าน
ฉันเลยไม่ตาย
จนฉันได้ปิดตัวเองเพื่อที่จะได้อยู่บนโลกความจริงได้
เสแสร้งทำตัวปกติไปเรียนทุกวัน พูดคุยกับคนอื่นๆ อย่างปกติ
จนฉันได้ดูหนังเรื่องหนึ่งโดยบังเอิญ น่าจะเป็นเรื่อง " What dream may come "
ภรรยาที่ตายตามโรบิน วิลเลียมส์ไปนั้น
วิญญาณของเธอติดอยู่ความโศกเศร้า อยากจะจบชีวิต ของตัวเองไปชั่วกัลป์ชั่วกาล
ฉันขนลุกซู่ มันทำให้ฉันตาสว่าง
ถ้าฉันตายไป ฉันคงต้องยึดติดกับความรู้สึกนั้นตลอดไป เพราะเมื่อฉันตายไปแล้ว
ฉันจะรู้สึกและคิดต่อไปจากนี้ได้ยังไง ฉันต้องอยู่ด้วยความรู้สึกนั้นหล่อเลี้ยงตลอดไป
ฉันรับไม่ได้ ฉันเข้าใจแล้ว่าตลอดมาฉันเข้าใจผิด
ฉันเริ่มเปลี่ยนแปลงตัวเอง
ฉันไม่เดินหนี ฉันเริ่มอดทน ฉันเริ่มฝ่าฟัน
ถึงมีใครมาทำร้ายจิตใจฉัน ฉันก็แค่ทำใจออกห่าง
คิดซะว่า คำพูดของเขาถ้าไม่มีเหตุผลจริงๆ มันก็แค่อารมณ์เขาพาไป และกรรมที่เรามีต่อกัน
ฉันเริ่มสุขใจ เพราะฉันเลือกรับแต่สิ่งที่ดีๆ ด้วยวิธีที่ถูกต้องเสียที
แล้วฉันยังโชคดีได้อยู่ใน $MO-CL ได้พบแต่คนที่ดีๆ ทำให้ชีวิตฉันมีคุณค่า
วันหนึ่ง น้องคนหนึ่ง มาเล่าเหตุการณ์ที่ทำให้เขาทุกข์ใจมาก ทำให้เขาเกือบต้องทิ้งชีวิต
เพราะ่มันยังไม่ใช่วันของเขา ทำให้เขาได้พบสัจธรรม
" พี่รู้ไหมถ้าวันนั้นหนูตาย หนูก็จะไม่มีวันรู้ว่าสิ่งที่เพื่อนทำกับหนูมาจากความเข้าใจผิด
แล้วมาปรับความเข้าใจกันได้ หนูเกือบจะต้องตายเสียเปล่า "
ฉันรู้สึกประทับใจกับคำพูดนั้นมาก
ถ้าเราตายไปตอนนั้น เราก็คงไม่ได้พบสิ่งดีๆ ในวันนี้เหมือนกัน
ฉันคิดได้ตั้งแต่นั้นมา
ฉันไม่หลีกหนี ฉันอดทน ฉันมุมานะ ฉันอยากฝ่าฟันอุปสรรค
ทุกวันๆ ฉันจะแสวงหาความสุขจากสิ่งต่างๆ ที่ฉันได้เจอ
ไม่ว่าทางใดก็ทางหนึ่ง
ทุกวันนี้ฉันทำได้แล้ว
การ fade ที่มีความสุข มองเห็นหนทางแก้ปัญหา
ฉันอยากให้สมาชิกที่รักทุกคนตระหนักถึงคุณค่าของตนและความรักที่เรามีให้กันเสมอ
มันจะเป็นแรงผลักดันใจให้เราเข้มแข็ง
